Art à voir
Se mettre au travail avec inspiration. C'est ce qui nous unit au monde de l'art. C'est pourquoi nous mettons avec plaisir notre cabinet à la disposition des artistes innovateurs.
Jettie Roseboom
Het werk van Jettie Roseboom is zeer gevarieerd, met duidelijk een eigen handschrift. In al haar werken is de sfeer die opgeroepen wordt het belangrijkste.. Zij zoekt naar balans in kleur en compositie, vrij schilderend in kleurgebruik en gebruik van technieken, maar zorgvuldig in de uiteindelijke uitwerking. Er is geen vooropgezet idee of dringende boodschap, het werk is impulsief, gemaakt met plezier en passie. Sommige schilderijen ontstaan bijna spontaan en stralen deze spontaniteit ook uit, anderen zijn geheel doorwerkt. De toeschouwer krijgt alle ruimte voor haar of zijn interpretatie van het kunstwerk, maar elk schilderij straalt een gevoel, zoals energie, rust of beweging uit.Jettie exposeert regelmatig en veel van haar werk is in particuliere handen, ook is haar werk verschillende malen bekroond. Ook deelt ze graag haar gedrevenheid voor de schilderkunst met anderen door het geven van lessen en workshops.
Naast haar werk in het platte vlak werkt Jettie ook graag drie-dimensionaal en maakt dan figuratieve of abstracte bronzen beelden.
Sam Politon
Mijn naam is Sam Politon en ik ben geboren op 26 augustus 1945 te Liverpool. Mijn moeder was Engels en mijn vader Indonesisch en ikzelf draag de engelse nationaliteit.Mijn grafische opleiding ben ik begonnen in Amsterdam. Het werken met plexi glas heb ik gedurende een vijftal jaren geleerd bij het plexi glas verwerkende bedrijf Buseck in Amsterdam.
Mijn schilder/foto en filmwerk zijn op autodidactische wijze tot stand gekomen. Inspiratie bronnen zijn, muziek/natuur/oosterse religies/mensen en de meest belangrijkste tot op heden de chinese bewegings kunst Tai Chi en de filosofie die daarmee samenhangt.
Mijn werk is in bezit van het Stedelijk Museum Amsterdam/gemeentelijke instellingen zoals stadhuis Amsterdam/ziekenhuizen in de regio Amsterdam en particulieren.
De titel Wu Wei komt ook uit de Tai Chi. Bij Tai Chi breng je je bewustzijn tot rust, voor je begint met de vorm. Deze staat heet Wu Wei (lege cirkel).
Charlot Terhaar sive Droste
Geinspireerd door licht, lucht en landschappen.
Charlot Terhaar sive Droste creëert abstracte landschappen, hyper-surrealistische en/of figuratieve elementen direct vanuit haar intuitie.
Haar schilderijen zijn het resultaat van een gelaagd proces van schilderen en tekenen gebaseerd op het ‘innerlijk weten' dat uiteindelijk ieder onderdeel en alle details op precies hun juiste plek terecht komen binnen de compositie. Hierdoor ontstaat er een boeiend geheel met daarin de juiste dominantie en positionering van alle beeldelementen. Dit proces verloopt middels het toevoegen of vervagen van lagen, structuren, transparante of dekkende kleuren, subtiele lijnen en reliëfs. Haar schilderijen zijn een synthese en
nodigt de toeschouwer uit om de 'realistische wereld' te vergeten en de grenzeloosheid van abstractie te ervaren, voelen en binnen te gaan.
Naast haar abstracte werk toont Charlot in haar portretten een talent voor het meesterlijk treffen van de blik en uitstraling van kinderen en volwassenen.
Charlot Terhaar sive Droste (1976) studeerde in 2002 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag
Sindsdien werkt zij full-time als beeldend kunstenaar en grafisch ontwerper in haar atelier in Kockengen.
Haar werk is te zien in GALERIE Steeg a/d Vecht, Herenstraat 50 Breukelen. Komend weekend is er een preview van haar komende nieuwe serie 'Textures & Fine Lines'. Je bent van harte welkom!
Vanaf 2 september alleen op afspraak: 06 24611299
http://www.cab-art.nl/ http://www.galeriesteegaandevecht.nl/
Ellen Meuwese 1948
Meuwese is vertegenwoordigd in een groot aantal bedrijfskunstcollecties, waaronder de verzamelingen van de ING Bank, Shell, Bouwfonds en Vialis. Zij exposeerde in meerdere musea, zoals het Singer Museum, het Stedelijk Museum, Museum de Schotse Huizen en Museum Jan van der Togt. Opdrachten voerde zij onder meer uit voor Allianz Nederland, Weboma en Tebodin. In het NRC, Elsevier, Seasons en andere media verschenen publicaties over haar werk. Meuwese werkt vanuit haar woonhuis aan de Heemsteedse dreef dat tegelijkertijd als expositieruimte dient.Een leven in beeld
Met twee Hollandse benen staat kunstenaar Ellen Meuwese (1948) op de grond. Haar kleurrijke schilderijen vormen een greep uit het leven. Scharrelende kippen, Zuid-Amerikaanse kotomissies, flamboyante travestieten en Ascot dames veroverden allemaal een plekje in haar kunstzinnige hart. En dat hart is nog niet lang uitgeklopt: "Er valt nog zoveel te schilderen".
"Als je dat kleine moment niet ziet, zie je niets." Een hoedje dat een beetje scheef zakt, of een rits die een stukje open staat. Kunstenares Ellen Meuwese zet met snelle en vloeiende bewegingen de kleine, maar bijzondere dingen uit haar directe omgeving neer. Hierin vindt ze al meer dan veertig jaar inspiratie. Toch zit haar missie er nog lang niet op. Haar werk vormt een gekleurde afspiegeling van de wereld om haar heen.
Vakvrouw
Als meisje hield Meuwese al van kunst. De schilderijen in de musea die ze met haar vader bezocht prikkelden haar fantasie. "Bij ieder schilderij verzon ik mijn eigen verhaal. In die musea heerste een rust, een sfeer waar ik niet bij kon", aldus Meuwese. Toch koos ze niet direct voor een creatieve opleiding in de kunst.
Als oudste dochter uit een welgestelde familie doorliep ze zonder problemen het gymnasium. Voor tekenen had ze naast alle Griekse mythologieën en Romeinse veldslagen nauwelijks tijd. Ze ging naar de universiteit om kunstgeschiedenis te studeren. Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan: na een jaar koos ze voor de kunstacademie. Daar zat ze dan tussen de hippies in haar veel te nette broek.
"Op de academie leerde ik een vak, waar ik mijn beroep van wilde maken. Ik studeerde veel en werkte hard." Meuweses doorzettingsvermogen kende geen grenzen. Terwijl andere studenten staakten, zat zij als enige in de les. Ze wilde tekenen en dat is ze haar hele leven blijven doen. Ze trouwde en kreeg vier kinderen. De zorg voor haar gezin eiste veel tijd, maar vormde direct een inspiratiebron. Haar kinderen en de beesten op de kinderboerderij bleken de beste modellen. Ze exposeerde regelmatig. Maar gedwongen door het lot volgde haar grote doorbraak pas later.
Uitlaatklep
"Na het overlijden van Ruud, mijn man, stond ik er alleen voor. Ik had vier kleine kinderen en moest brood op de plank krijgen." Meuwese nam het heft zelf in handen. Met kunstwerken onder haar arm ging ze langs grote bedrijven. Haar vrolijke afbeeldingen vielen in de smaak. Vanaf dat moment ging het balletje rollen. Opdrachten voor nieuwe schilderijen en relatiegeschenken volgden.
Ondanks de druk om te verkopen, hield de kersverse weduwe zich totaal niet bezig met de verkoopbaarheid van haar werk. "Mijn tekeningen dienden op dat moment vooral als uitlaatklep. Ik voelde me down en wilde mezelf omringen met vrolijkheid. De knallende kleuren gaven me een reden om te blijven knokken." Door de schetsen vertelde Meuwese haar verhaal, ze kon haar emoties erin kwijt.
Nog altijd drijft Meuweses werk op gevoel. "Als ik schilder, ben ik volledig in mijn eigen wereld. Mijn zorgen laat ik los. De wereld heeft zoveel mooie dingen te bieden, maar mensen zien ze niet in hun jachtige leven. Door hun streven naar perfectie hebben ze geen tijd om stil te staan bij de vuilniszak op het hoofd van een Afrikaanse vrouw of de verschoten petjes van de oude Franse mannetjes op de jeux de boules baan. Met mijn werk wijs ik ze op deze bijzondere, maar kleine momenten uit het leven."
Onverdraagzaamheid
Meuwese schildert het liefst datgene dat uitstijgt boven de grote grijze massa. Sproeten, flaporen en vetrollen, ze vindt ze prachtig. Meuwese: "Die total make-over programma's op televisie vind ik om te huilen. Laat iedereen alsjeblieft zichzelf blijven! We hoeven niet allemaal hetzelfde te zijn, dat wordt ons alleen maar aangepraat. Juist aan de contrasten in de maatschappij ontlenen wij ons bestaansrecht. Zonder dik is er geen dun en zonder zwerver bestaat er geen rijke vrouw. Ik signaleer deze verschillen en geef ze weer."
In haar veertig jaar kunstenaarsschap schilderde Meuwese haar kleurrijke beeld van de maatschappij. Soms met veel en andere keren met weinig succes. Haar travestieten raakte ze aan de straatstenen niet kwijt, maar de dikke mensen gingen als warme broodjes over de toonbank. "Mensen hebben een vreemd soort van onverdraagzaamheid. Ordinaire erotiek mag allemaal wel, maar waarom mijn travestieten dan niet?" aldus Meuwese. Toch blijft ze mensen confronteren met de dingen die ze liever niet zien. "Ik schilder wat ik zie en ga daar mee door. Wat anderen daar van vinden, maakt mij niet uit."
Tekst: Roselique Bronsema
Martin Effert
De serie fotowerken die bij Van der Steenhoven advocaten getoond wordt is ontstaan tijdens een aantal werkreizen die ik de afgelopen drie jaar heb ondernomen. Dit met het doel me te verdiepen in het thema 'landschap en lading'.Op de foto's zijn veelal ruige, bijna lege rots- en vulkaanlandschappen te zien, soms loopt er een eenzame weg, ergens staat een huis dat nog niet helemaal af is of er is nog net een stukje afzetting en wat achtergebleven rommel zichtbaar.
Ik ben sterk gefascineerd door het idee dat landschap het resultaat is van de gebeurtenissen die er hebben plaatsgevonden: een opeenstapeling van natuurlijke processen en menselijke activiteiten. Alles laat zijn sporen achter en toch kan ik altijd maar een fractie hiervan als zodanig herkennen of duiden.
Kan ik, door er foto's van te maken mischien iets opvangen van deze verhalen en deze zichtbaar maken?
Ik klim de berg op. Als ik boven aankom kijk ik om me heen. Eigenlijk is de berg maar een hele grote stapel grijze stenen. Of sommige stenen belangrijker zijn dan andere stenen zou ik zo snel niet kunnen zeggen. Alle details zijn belangrijk en verdienen evenveel aandacht. Iets verder op kan ik geen aparte stenen meer waarnemen, maar wordt de structuur van de berg zichtbaar, of wacht: de berg zelf is de structuur. Nog verder weg in het dampige ochtendlicht, hangt een schim. Als een droombeeld lost de berg op in de ijle lucht.
Martin Effert (*1965 Düsseldorf)
Raymond, Jasper en Marit
Raymond Hanou (1962) studeerde van 1983-1985 aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Hij heeft een duidelijke voorkeur voor het tekenen van mensfiguren. Voorheen tekende hij vooral monochrome beelden. Sinds kort is hij aan het experimenteren met kleurpotlood. Door primaire en secundaire kleuren te gebruiken probeert hij een zekere kleurbalans te krijgen.De hoofden hebben zowel vrouwelijke- als mannelijke trekjes (androgyn). Dit komt omdat hij geen duidelijke keus maakt ten opzichte hiervan. Het gaat bij hem om de mensen. Hij zoekt naar de schoonheid in het portret. Dat geldt ook ten opzichte van de compositie. Deze probeert hij in balans te krijgen om een evenwichtig totaalbeeld te krijgen, waardoor het prettiger wordt om naar te kijken.
Raymond's recente tekenserie draagt de titel Hommage.
Email: rlmhanou@hotmail.nl
Jasper van der Pant (1976)
"Ik ben altijd al creatief geweest. Op jonge leeftijd maakte ik al veel
illustraties, strips en functionele objecten. Het ging om dingen die mij
interesseerde, zoals schetsen van snowboarders en houten bootjes. Na het
afronden van mijn middelbare school ben ik een periode minder productief
geweest op artistiek gebied. Tegenwoordig stroomt het kunstenaarsbloed echter
als nooit tevoren. dat is ook niet zo gek, wat ik kom namelijk uit een
kunstenaarsgeslacht. Ik word dus continu geïnspireerd. Wat mijn schilderijen
betreft ga ik wel mijn eigen weg. De nadruk ligt op portretten. Over het
algemeen werk ik niet in opdracht, maar zoek ik naar bijzondere en vaak
emotioneel gezichtsuitdrukkingen. Ik vang ze op mijn doek met een helder
kleurgebruik en grove toets. Het resultaat is een expressieve uitbeelding,
waarin de toeschouwer zich moet kunnen erkennen."
Website: www.vanderpant.nl/jasper
Email: jasper@vanderpant.nl
Marit Duijff (1976)
Ik ben in 2006 afgestudeerd aan de Koninklijke Academie van Beeldende
Kunsten in Den Haag. Na mijn afstuderen heb ik thuis en in
verscheidene ateliers geschilderd. Momenteel werk ik nog steeds thuis en in een open
atelier.
Mijn werk is onder andere te zien geweest in het Kennemer Gasthuis,
kunstuitleen Meesterwerken en in de Grote St. Bavo Kerk op de Grote Markt in
Haarlem.
Tijdens mijn studie voerde het thema verlatenheid de boventoon. Ik begon
met het schilderen van verlaten landschappen. Daarna wilde ik ook mensen
schilderen. Verlatenheid bleef de boventoon voeren. Om een vlotte toets te
ontwikkelen schilderde ik erg veel schilderijen in een hoog tempo, waardoor
het naar mijns inziens gelukt is een geschikte toets te ontwikkelen.
Ik werk het liefst met olieverf en ik werk ook veel met acryl. Over het
algemeen schilder ik op doek of paneel, maar ik schilder tevens op papier.
Tijdens mijn huidige expositie laat ik werk zien dat gaat over de kracht en
de kwetsbaarheid van de vrouw. Bij deze werken speelt verlatenheid wederom een rol. Deze werken stralen naar mijn idee mijn rustige gemoedstoestand
uit. Ze stralen ook enigszins verstilling uit. Ik heb de werken
gekozen, omdat ze een serie vormen en omdat ze goed vertegenwoordigen hoe ik
me heb gevoeld.
Momenteel schilder ik nog altijd mensen. Soms is er van verlatenheid geen
sprake meer. Ik zoek nu naar een zekere spanning tussen figuren die ik
schilder of expressie van een bepaald figuur. Ik experimenteer steeds meer
met kleurgebruik, vlotte toets en de essentie van iets, door veel details weg
te laten.
Website: ww.maritduijff.nl
Email: maritduijff@hotmail.com
Irene van den Bos
Na 1 jaar Rietveld Academie ben ik overgestapt naar de lerarenopleiding voor tekenleraar in Haarlem. Ik heb een aantal jaren les gegeven in het voortgezet onderwijs en toen de kinderen groter werden ben ik Cultuurwetenschappen aan de Open Universiteit gaan studeren. Toen er in mijn nieuwe woonplaats een atelier te huur kwam, ben ik in 1998 gestart met een praktijk als beeldend kunstenaar.
Aanvankelijk ben ik begonnen met abstract werk. Maar gaandeweg ben ik gaan experimenteren met meerdere beeldtalen. Ik zoek een symbiose tussen figuratie, inhoud en een zekere mate van abstractie.
Ik vind mezelf een geëngageerd schilder. Deze tijd vraagt om beelden die ertoe doen en tot nadenken stemmen. In mijn werk staat de mens centraal.
Het raakt me hoe gebeurtenissen van invloed zijn op iemands leven. De kwetsbaarheid van de mens is een centraal gegeven in mijn beeldend werk van de laatste jaren. Ik wil bezielde beelden maken die voorbij gaan aan de buitenkant maar begrippen als emotie en fragiliteit zichtbaar maken.
De werken in deze tentoonstelling zijn uit verschillende " perioden". Het geeft een goed beeld hoe ik werk. Ik hoop dat er hier ten kantore van genoten wordt en dat het bijdraagt tot een goede werksfeer. Maar misschien roept het ook wel vragen op. Dan kunt u mij altijd benaderen per telefoon of email.
Op mijn website staan tevens teksten bij de werken.
Margo Westra-Borgers
MARGO WESTRA - BORGERSGEBOREN IN 1956,
Opgegroeid in een gezin met 2 broers en een zus in Alphen aan de Rijn. Haar vader had een eigen bedrijf en was fotograaf. Met het hele gezin vertrok men elke zomer voor 6 weken naar Frankrijk. Tijdens de opleiding tot onderwijzeres is kunstgeschiedenis een van haar afstudeer vakken. Nadat ze een aantal jaren in het onderwijs heeft gewerkt wordt ze "full-time" moeder van 2 prachtige dochters. Ondertussen is ze nu al de trotse oma van een sprankelende kleindochter. Haar eerste schilderskist kreeg Margo op 12 jarige leeftijd van de goede St Nicolaas. Toen ze 14 jaar was mocht ze haar eerste schilderijtjes tentoonstellen in de bibliotheek van Alphen aan de Rijn.
In de afgelopen 25 jaar volgde Margo diverse cursussen op creatief gebied. Zo kreeg ze schilderlessen van kunstenaars Ingrid Jansen uit Kortenhoef en Boy Namias de Crasto in Bussum.
Ze werkt graag met diverse technieken en materialen, waaronder aquarel op papier en zijde, acryl en olie op doek en panelen. Vooral het kijken naar mens en natuur om zich heen inspireert haar. Het spelen met kleuren en abstracte vormen op een intuïtieve manier is vaak een uitgangspunt in haar werk. Ook maakt ze schilderijen in opdracht. Daarbij ligt de uitdaging vooral in het goed kunnen aanvoelen wat de opdrachtgever voor verwachtingen heeft van een werkstuk. Als dit goed gelukt is geeft dat enorm veel voldoening.
Margo: "Ik probeer om de wereld om me heen met een open blik te bekijken. Ook onbewust sla je veel beeldmomenten op. Bij elk schilderij begin ik puur intuïtief, al doende ontstaat er een idee wat ik verder uitwerk. Met dit creatieve proces probeer ik een eigen -uniek- werkstuk te maken. Vaak zijn de afbeeldingen meer dan ze in eerste instantie lijken te zijn. Ik hoop dat de toeschouwer geraakt raakt en dat z'n fantasie gestimuleerd wordt. Zo mag ieder schilderij voor iedereen een uniek gevoel of idee oproepen".
Jeroen Dunalphe
Jeroen Dunalphe is het pseudoniem van Paul de Haan In het dagelijks leven is Paul de Haan ICT-manager bij de GGD Gooi en Vechtstreek. Zijn hobby's zijn fotografie en schilderen met diverse materialen.Babet Wentink
In 1998 studeerde Babet af aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten te Den Haag.Na een jaar te hebben geschilderd in een atelier in Londen, werkt zij sinds 1999 in een atelier in de Amsterdamse Pijp.
De schilderijen zijn stevig van formaat. Het onderwerp in de doeken is bijna altijd gerelateerd aan de mens. Vaak vormt het werk direct of indirect een reactie op deze tijd. Een doek als ‘Haast' en ‘Discussie zijn hier duidelijke voorbeelden van.
De verfhuid is dan weer sober op puur linnen, dan weer opgebouwd uit vele transparante of dekkende verflagen.
De schilderijen hebben een monumentaal karakter, je voelt hun aanwezigheid, ze kijken terug.
Jos de Puysseleire
Schilderijen in aquarel, acryl en olieverf.Sinds 1989 is Jos van de modewereld overgestapt naar de kunst. Hij was voorheen modeontwerper in dameskleding. Jos heeft een eigen stijl ontwikkeld, waarin zijn creativiteit en wereldbeeld samen komen. Hij gebruikt verschillende schilderstijlen.
In de werken van Jos komen verscheidene thema's tot uitdrukking. Hij is geïnspireerd door de natuur, zijn leefomgeving en de mensen in zijn nabijheid. Zijn werken van markante plaatsen in Amsterdam illustreren het nautische thema in zijn stukken.
Jos streeft ernaar een compositie zodanig op te zetten dat het geheel geen fotografische indruk maakt, maar zijn eigen " beeld van de werkelijkheid" weergeeft. Dat is zichtbaar in zijn kleurgebruik en opzet van het werk. Terugkerend element in zijn werk is een krachtig kleurgebruik. Met behulp van diepte leidt hij de blik van de kijker vaak naar één plek in het schilderij.
Meer recent maakt hij ook de teksten die aansluiten bij zijn werken en die de gedachten en indrukken van de schilder zelf weergeven.
Jos heeft recent geëxposeerd in de Mozes en Aaronkerk in Amsterdam, tijdens de Zomeracademie. In 2009 was zijn werk te bewonderen in de Oosterkerk, eveneens in Amsterdam. Tussen 2003 en 2008 heeft hij verscheidene exposities gehad, in de Sociale Verzekeringsbank te Zaandam, het Stadhuis van Amsterdam en met andere kunstenaars in het Amsterdams Historisch Museum. Voorts in de Buiksloterkerk en het Eduard Douwes Dekkerhuis te Amsterdam. In voorgaande jaren waren zijn werken met name in West-Friesland geëxposeerd, zoals in het gemeentehuis van Hoorn.
Voor meer informatie: j.de.puysseleire@gmail.com
Michiel van Mourik
Michiel van Mourik ("MCHL.") heeft zijn fototoestel gericht op het verstedelijkte landschap. Een landschap dat zich voortdurend blijft vormen naar haar bewoners. Hoewel er nauwelijks gezichten zijn afgebeeld op zijn foto's, is de mens altijd zichtbaar (voelbaar) aanwezig in zijn werk. Zoekend naar haar plaats in het tijdelijke tegen een tijdloze achtergrond. En in die strijd blijken momenten van schoonheid verborgen. Schoonheid waardoor het alledaagse weer bijzonder wordt. Het lijkt alsof de kunstenaar die vluchtige momenten wil vastleggen, wil bevriezen, om ons niet te ontgaan.Na een juridische carrière van ruim 6 jaar besloot Michiel in 2010 dan eindelijk toe te geven aan de kunsten die op zijn deur bleven kloppen. Hij heeft de zakelijke wereld achter zich gelaten om zich volledig te richten op wat zijn gevoel hem ingeeft. De erkenning voor zijn fotografie kwam snel en leidde tot zijn eerste verkopen in New York en Amsterdam, alsmede tot verschillende exposities in Amsterdam en Den Haag van juli 2010 tot maart 2011. Zijn eerste expositie bij Van der Steenhoven advocaten (met werken uit o.a. Amsterdam, Londen, New York en Tokyo), maakt de cirkel van zijn carrièreswitch mooi rond.
De contactgegevens van Michiel zijn te vinden op de website:Mijpe
Mijpe (Mirjam Emeralda Pekelder van de Pijpekamp), beeldend kunstenaar, maakt abstracte schilderijen, gebruikmakend van gemengde techniek in acryl. De schilderijen worden gekenmerkt door een uiterlijke spontaniteit en impulsiviteit met een diepe innerlijke gelaagdheid. Sterke composities met structuur, deel weggepoetste verflagen en krassen in het oppervlak. Invloeden van haar jarenlange verblijf in het koninkrijk Bhutan hoog in de Himalaya en tussen indianenstammen in Noord Amerika en Mexico schijnen door in haar werk, dat echter nooit verwordt tot een aanwijsbare figuratieve weerslag.
In combinatie met de eenvoud lijken ze te appelleren aan de kern van het leven, waardoor het werk innerlijke kracht en rust uitstraalt. Linnen doeken, soms zonder frame, waar de verf af lijkt te springen. Andere keren ingetogen, bijna spiritueel. Mijpe blijft haar grenzen verleggen.
Kunstkenners bestempelen haar composities als zeer krachtig. Eind 2007 is haar eerste kunstboek "7eyes" van de pers gekomen. Tevens is Mijpe genomineerd voor kunstenaar van het jaar 2007 en 2009. Ook won zij de publieksprijs op het Kunst Event te Arnhem. Sinds 2005 werkt zij in haar atelier "De Koepel van Stoop" een 19e eeuws theehuis in de bossen op het landgoed "Den Treek Henschoten". Haar werk is hier te zien tijdens de regelmatige "open ateliers" of op afspraak.
Franz Wilhelm
Het werk van Wilhelm heeft een eigentijdse stijl, waarbij vormversimpeling en kleurgebruik uiterst belangrijk zijn. In zijn werk is te zien dat hij zich laat inspireren door eenvoudige beelden, elementen die op zich al veel vertellen, zoals aarde, vuur, water, zon met de uitstraling van helderheid en warmte.De schilderijen die nu hangen zijn wat stiller en donkerder dan vroeger werk. Dit komt door de recente studie naar werken van Rembrandt. De bijzondere lichtval en meer contrast met donkere gedeeltes van het werk komen daaruit voort. De onderwerpen zijn iets realistischer uitgevoerd en meer schilderachtig. Zijn liefde gaat nog steeds uit naar symmetrie in het ontwerp alleen de uitvoering zou je bij sommige schilderijen meer spiritueler kunnen noemen. Franz werkt ook in opdracht.Franz Wilhelm exposeert bij ons op kantoor. Geïnteresseerden zijn van harte welkom om zijn werk te komen bekijken.
Cornelius
Cornelius (schilder)De schilderijen van Cornelius hebben een duidelijk eigen taal. De over het algemeen forse formaten laten ons een werkelijkheid zien die voortkomt uit waarnemingen, niet de fotografische maar de innerlijke, waaraan met eigen inzichten vorm wordt gegeven. Het avontuur van het schilderen is voor Cornelius als een ontdekkingsreis, op zoek naar een nieuwe, tot dan toe, onbekende wereld. Het is het scheppen van werken die de werkelijkheid aan het licht brengen van een eigen wereld. Persoonlijke beelden als een geheime taal tussen de schilder en de wereld om hem heen.
Suggesties van de werkelijkheid geven ons de sleutel om de wereld van de schilder binnen te treden. Soms is de referentie duidelijk en lijkt de boodschap goed te lezen, soms is dat veel moeilijker en laat het beeld het over aan onze eigen invulling of interpretatie.
Het materiaalgebruik in de schilderijen is zeer divers. Het gebruik van vrijwel uitsluitend prismatische kleuren geeft de schilderijen een openheid en kracht die de energie van de vormen ondersteunen en versterken. Binnen een en hetzelfde werk worden partijen zeer dun en transparant opgebracht naast zeer pasteus en laag over laag aangebrachte delen. Ook vinden we in de werken afdrukken, tekens en sjabloonachtige elementen die kleurpartijen verlevendigen en een eigen waarde geven. Van dichtbij zien we sporen in het werk van het proces van opbrengen en wegnemen van de verf. Dit alles draagt wezenlijk bij tot de uiteindelijke vorm die Cornelius ons voorzet.
Een aantal thema's zijn de laatste jaren in het werk aan de orde gekomen. Deze thema's staan voor schilderijen die vanuit eenzelfde problematiek, opvatting of ‘onderwerp' ontstaan zijn. Thema's als ‘Diva's' , ‘Cocoon' en ‘Stairways' & ‘Heavenscapes' zijn aanleiding tot groepen schilderijen en andere werken. Zij vormen als het ware het raster waarlangs het werk van de schilder zich ontwikkeld
Wat de aanleiding ook moge zijn om te schilderen, het ‘onderwerp' blijft van ondergeschikt belang. Wat er voor in de plaats komt is een nieuwe visuele wereld van vorm en kleur, de eigen kleurrijke wereld van Cornelius.
Cornelius (Amsterdam 1942) exposeerde reeds eerder in ons kantoor in 1999 en in 2004. Nu vijf jaar later toont hij ons recente schilderijen en werken die de laatste jaren zijn ontstaan en ons zo een beeld geven van de ontwikkeling van zijn werk.
Als meest recente publicatie van het werk werd, in 2007, het boek Stairways & Heavenscapes uitgegeven met fullcolor beelden van deze twee series werken. Enkele schilderijen uit deze series zijn in de tentoonstelling opgenomen.
Cornelius exposeert zijn schilderijen met regelmaat.
Voor meer informatie zie de website van Cornelius:
Rosemarijn Dissen
In de schilderijen van Rosemarijn Dissen spelen mysterieuze landschappen de hoofdrol. De kringloop van het leven in de wijdse ruimte van bergen en de lucht, op zoek naar het onbekende. In de nacht straalt Sirius, na de zon de helderste ster aan de hemel.
Rosemarijn Dissen schildert met o.a. het Lascaux Sirius Primary System. Dit unieke, uitgebalanceerde systeem gaat uit van een holistisch kijk op kleur en bestaat uit vijf primaire kleuren.
Rosemarijn Dissen (Amsterdam, 1973) studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten Constantijn Huygens in Kampen met als specialisatie schilderen.
Reproducties naar Rembrandt
Vanaf 20 oktober 2008 exposeren wij in ons kantoor etsen naar Rembrandt die door de heer J. Six (Six Art Promotion) ter beschikking zijn gesteld.Deze etsen van Rembrandt van Rijn worden op perfecte wijze handmatig vervaardigd naar het 17e eeuwse origineel.
De Franse graveur/etser Armand Durand (1831-1905) heeft aan het eind van de 19e eeuw gezocht naar de perfecte manier van het reproduceren van etsen van Oude Meesters.
Naast de etsen met zuren en burijn verdiepte hij zich in het reproduceren volgens het principe van zijn tijd- en landgenoot Daguerra, die de basis legde voor de huidige fotografie.
De kopergravures, door Armand Durand, werden gemaakt op exacte schaal en het verschil met het origineel is uiterst miniem, waardoor zijn afdrukken een lust voor het oog zijn, slechts te onderscheiden van het origineel door papiersoort en het waarborgmerk.
Voortbordurend op zijn werk , werden nieuwe etsplaten gemaakt op dezelfde manier met verfijnde papiersoorten, voorzien van het waarborgmerk, waarbij gebruik werd gemaakt van de reproductietechnieken voor het maken van bank- en waardepapieren, voordat de computer zijn intrede deed.
De etsen zijn handmatig afgedrukt en worden exclusief geproduceerd door Six Art Promotion bv te Amsterdam.
Leonie van Schagen
Leonie van Schagen maakt kleurrijke portretten van mensen, voornamelijk in opdracht. Geen traditionele portretten in huidskleur maar modern en abstract (acrylverf op doek). De gelijkenis is er echter altijd. De persoon wordt gestileerd weergegeven, in schaduw en lichtvlakken. Alles wat overbodig is wordt weggelaten, wat overblijft zijn slechts lijnen en vlakken in meer of minder contrasterende kleuren, veelal in moderne kleuren. Dit geeft de realistische plaatjes waarbij personen de hoofdrol spelen een abstract karakter. De emotie, de omgeving, de houding en de uitdrukking op het gezicht. Alles moet kloppen voor het beste resultaat.Philip Jordan
Philipp Jordan is in 1974 geboren in Bonn, Duitsland. Zo lang hij zich kan herinneren is hij gek op tekenen en schilderen.Na een aantal jaren komische strips te hebben getekend begon hij in 1989 met graffiti. Hij heeft tussen 1989 en 1995 veel graffiti werk gemaakt. Hij studeerde grafisch design aan de FKS (Vrije Kunst School) in Stuttgard en studeerde af aan de FH für Graphik Design und Bildende Kunst in Freiburg. Daarna volgde hij een aanvullende studie illustreren aan de Kunstacademie in Utrecht.
Philipp Jordan werkt voornamelijk met waskrijt en spuitverf op canvas. Zijn werk is vol emoties waarmee hij de toeschouwer wil prikkelen. Zijn hoofdthema "de kinderjaren" vindt je terug in zijn motieven zoals bijvoorbeeld teddyberen. Hij wil zijn werk vooral poëtisch laten zijn in plaats van werkelijkheid, eerder aandoenlijk dan typerend.
Op dit moment werkt Philpp Jordan aan zijn 1000 Teddyberen Project bestaande uit 1000 verschillende schilderijen met als thema teddyberen. Met dit project heeft hij geëxposeerd in Wenen, Hamburg en Dusseldorf.
Wil je meer weten over Philipp Jordan en zijn werk kijk dan op
Fleur van Waaij
Fleur van Waaij maakt monumentale doeken in acryl en heeft een geheel eigen vrije stijl ontwikkeld. Ze schildert zeer dynamisch en kleuren spelen daarin een belangrijke rol. Ze probeert met kleuren zowel abstracte als figuratieve elementen te uiten. Fleur laat zich inspireren door bloemen, figuren en vormen om haar heen, wat zich uit in expressieve schilderijen met veel kleur en energie. Voor meer informatie over Fleur van Waaij en haar werk:Kés Aerts
KésKés is geboren in het Zuid Hollandse plaatsje Haastrecht. Zijn vader, die zelf schilderde, was aanvankelijk zijn grote voorbeeld. Na de kunstopleidingen te Amersfoort en Utrecht deed hij uitgebreid onderzoek naar technieken en mogelijk-heden om zijn kunst verder te ontwikkelen. Hij maakt objecten, schilderijen, grafisch werk en installaties. Zijn schilderkunst heeft tot op heden het grootste accent gehad. Hij heeft zich een kenmerkend handschrift eigen gemaakt.
Na in zijn jonge jaren te hebben getracht zijn vader te imiteren, wordt zijn tekentalent opgemerkt door docenten in het voortgezet onderwijs. Zij stimuleren hem om verder te gaan. Gedurende zijn kunstopleiding in Amersfoort ontwikkelt hij een voorliefde voor het surrealisme. Vooral het eigenzinnige onderzoek naar het onderbewuste en de uitingsvormen daarvan spreken hem aan. Het langdurige en doordachte proces van schilderen gaat hem echter al vrij snel tegenstaan. Hij kan er zijn energie niet in kwijt. Door de jaren heen verandert zijn schilderstijl.
"In de beginjaren stond figuratie vrij nadrukkelijk centraal in mijn werk. In de jaren daarna is dit een min of meer ondergeschikte rol gaan spelen".
De experimentele Amerikaanse schilderkunst en Cobra gaan hem boeien. In plaats van doordacht te werk te gaan stort hij zich in het vervolg zonder vooropgezet plan in het schilderproces. Hij wordt een dynamisch schilder; de beelden ontstaan gaandeweg het proces.
Er komen geen rechte lijnen in zijn werk voor. Zijn vormen zijn organisch. Hij zegt daarvan: "De natuur kent geen rechte lijn; mijn persoonlijke natuur herbergt geen rechte lijn".
Vanaf 1984 heeft hij zo'n negentig exposities, presentaties en verscheidene kunstopdrachten gedaan. Naast zijn vrije uitingen heeft hij een vijftal jaren aan zijn kunstproject 'Wandering Paintings' gewerkt. In dit project stonden veranderen en vergankelijkheid centraal. Hij pakte diverse invalshoeken en wist vele variaties op dit thema aan te brengen. Zo heeft hij ondermeer zijn schilderijen meegegeven aan reizigers, die ze op zijn verzoek op afgelegen plekken plaatsten. Die schilderijen zijn daar voor lange tijd geïnstalleerd. Ze zij te vinden in Hongarije, Lapland, Tsjechië, Slovenië, Frankrijk, Mexico en Qatar. Vrolijkheid en kleur domineren zijn werk. Sinds 2005 werkt hij onder de naam Kés. Die naam staat symbool voor zijn doorstart in de kunst.
Over zijn kunstenaarschap zegt hij:
"Mijn kunst is een afdruk van een indruk die ik achterlaat. Het is het verbeelden van het leven en dat is wat ik doe".
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Kés op 06-21564427 of via de e-mail: kesart@gmail.com
Jur Thomas
Tot 1 mei 2007 exposeert Jur Thomas bij ons op kantoor. Jur Thomas is geboren op 9 juni 1939 in Boksum (Friesland). Hij was docent Nederlands in Arnhem van 1966 tot 1997, tekende en schilderde van jongs af aan in zijn vrije tijd, kwam in 1997 terug in Friesland en volgde enkele cursussen schilderen en tekenen. Jur Thomas werkt ook in opdracht (landschappen en portretten). Hij exposeerde in Oosterbeek, Langweer, Woudsend, Sneek, Ellecom en Doesburg.
Typering van het werk van Jur Thomas: realistisch/impressionistisch. De werkelijkheid is er al en lijkt eigenlijk te mooi om er ook nog eens een realistische afbeelding van te maken. Het licht in en om de dingen laat echter zien hoe snel alles voor altijd voorbijgaat. Jur Thomas blijft in zijn tekeningen en schilderijen die korte momenten, waarin landschappen en stadsgezichten oplichten, opzoeken. Hij ervaart het als het tegenhouden en vastleggen van het voorbijgaande moment, zodat wat hem getroffen heeft nog even getekend of geschilderd, voort bestaat. Licht, atmosfeer en stilte boeien hem daarin het meest.Hoezeer hij het abstracte schilderen ook ziet als een mogelijkheid tot "zelfexpressie" werkt hij liever toe naar een realistische impressie van de hem omringende werkelijkheid dan naar het experiment in een van de werkelijkheid afgewende en in zijn ogen meer vrijblijvende vormgeving.
Jur Thomas
Tollewei 22
8621 CG HEEG
0515-44 38 62
Zan van Alderwegen
Zan van Alderwegen, Artistic and conceptual principles
In my photographic work I focus on small, seemingly insignificant objects that most people will hardly notice in daily life, in an attempt to raise what is futile to a state of monumentality. What normally remains in the shadows is exactly what I wish to draw into the full light. In this way I try to draw attention to ‘the secret life of things' and to advocate a different, more concentrated way of looking. Intense, tranquil and original. In doing so I implicitly comment upon the way we look at our surroundings and the moral judgments that are involved, either consciously or unconsciously.
Although printing technique and size of the final prints are very important, I am concerned with more than just a formal play with scale, colour and form. To me, many objects possess a specific character and emanate a certain feeling, making them more than just lifeless matter. Rather, I see and experience these objects as living creatures. By portraying such objects photographically I try to highlight these qualities. Sometimes the result is a narrative image, while at other times the images may be more iconic in nature, carrying a strong sense of alienation.
Stories, myths and psychological processes play a major part in my personal life, and thus also in how I value and portray certain objects. Therefore a photograph of a headlight or a small cap is always more than just a representation of the object itself, a flower is more than just ‘a flower'. The image refers to something that is outside of the represented object and that is often immaterial in nature, transcending the concrete. This to me constitutes the value of much art: to transform what is banal and futile into something universal and timeless.
Opera
Two poppy leaves. Within the two poppy leaves life's drama. The lower leaf is much further along in its dying process. How beautiful its creases and wrinkles are! In despair it reaches for the other leaf that clearly still possesses more tension. There is a special in-between area created in the middle by the yellow-greenish light.
Zan van Alderwegen
z a n p h o t o g r a p h y
Jim Collier
Jim Collier werd geboren te Bellingham, Washington, in het meest noord westelijke gelegen gedeelte van de Verenigde Staten. Hij is opgeleid tot kunsthistoricus. Zijn doctoraal heeft hij behaald aan de Universiteit van Michigan en was verbonden als universitair docent en hoofd van de sectie kunst van Auburn University.
Door zich zelf het kunstschilderen eigen te maken, begon Collier in 1987 full time te schilderen. Hij gaf zijn onderwijsaanstelling op om zich te kunnen verenigen met zijn echtgenote in New York City en om aan de National Academy of Design zijn vaardigheden te verbeteren.
Zijn belangstelling voor het perspectief en zijn toepassing in de visuele kunsten heeft diepe wortels, zelfs al als kind op de kleuterschool, en zijn leraar merkte op dat hij “vergeleken met zijn collega's een ongewoonlijk bewustzijn had voor het perspectief”. Zijn proefschrift richte zich met name op het verband tussen de Italiaanse Renaissance en het vroeg Nederlands perspectief.
In 1990 verhuisde Jim Collier naar Nederland waar hij stadsgezichten, portretten en figuratieve werken schilderde. Zijn werk is opgenomen in privé collecties in Texas, Oregon, Washington, Virginia, Ohio en New York, alsmede in Nederland, Italië, Engeland, Noorwegen en Thailand. Hij heeft alleen en in groepsverband geëxposeerd op verscheidene plaatsen in Amerika, Nederland en Italië, en behoort tot de selecte groep van Amerikanen wiens werk in 1986 werd gepresenteerd op de Biennale in Venetië. Zijn werk is zowel als leerling als in de hoedanigheid van kunstenaar gepubliceerd.
Collier vindt zijn inspiratie in de wereld van visuele realiteit. Zijn werk weerspiegelt altijd een bijzondere kijk op dingen, gebaseerd op voorzichtige empirische observatie. Dit is nooit het resultaat van kunstmatige methoden, zoals fotografische afbeelding, zoals veel gebruikt wordt bij hedendaagse realisten.
Sylvia van Berkel
Van 1 juni tot en met 31 augustus 2005: Sylvia van Berkel (tekeningen en schilderijen). Oorspronkelijk had Sylvia een grote theaterambitie. Zij volgde een opleiding aan de Academie voor Expressie door Woord en Gebaar te Utrecht. Daarna werkte zij als speltherapeute en acteerde regelmatig in diverse rollen. Na een opleiding mime gaf zij ook les in dans en beweging. Toen zij een eigen voorstelling maakte, ontdekte zij haar teken- en schildertalent. Voor wat haar teken- en schilderactiviteiten betreft noemt Sylvia zichzelf een autodidact. Vanaf 1983 schildert zij steeds intensiever en bij voorkeur op locatie. Haar voorkeur gaat uit naar mensen, dieren, stadsgezichten en landschappen.Michiel Hogenboom
Sinds 2000 schildert Michiel Hogenboom mannen die zich bekeken weten. In zijn eerste serie schilderijen getiteld Saltwaterbleeders liet hij vissers zien die in een mengeling van testosteron en klunzigheid hun vangst tonen. Later in de series Great Outdoors en A Pagan Ethos volgden er mannen die de kijker over hun schouder monsteren. De steelse blik over de schouder die aanzet tot onbehagen.Daarna schilderde Hogenboom een tijdlang kunstenaarsportretten. "Ze zijn onweerstaanbaar en daardoor toch ook actueel. Het is de mengeling van eerzucht en iets onbestemds, ongrijpbaars dat je dwingt je tot hen te verhouden."
Het laatste jaar is hij weer terug bij zijn Saltwaterbleeders. "Het schilderen van deze trofeeënjagers geeft me een enorme kick. De opzet is om uitzinnige Piëta's te schilderen, soms vervuld van testosteron met een seksuele ondertoon, dan weer verstild en meer naar binnen gericht. De vissers zijn archetypen, zoekende zielen, ze verbeelden onze passie, geluk, donkere dromen en existentiële angsten."
Afgelopen december verscheen bij 99 Uitgevers/Publishers een catalogus met de laaste serie schilderijen.Zie: http://www.michielhogenboom.com/ en www.99uitgevers.nl/nieuw.htm