Door: Ruby Nefkens voor 'Meubel' op 30 maart 2007
Kantonrechtersformule
de kantonrechtersformule
Werkgevers opgelet! Hoe berekent de rechter de vergoeding die u moet betalen wanneer u afscheid wilt nemen van een werknemer? In deze column het laatste nieuws over de Kantonrechtersformule en de varianten daarop.
Bij de beëindiging van de arbeidsovereenkomst speelt de zogenaamde ‘Kantonrechtersformule' vaak een rol. De kantonrechters in Nederland (verenigd in de Landelijke Kring van Kantonrechters) hebben deze richtlijn uitgevaardigd voor het vaststellen van de hoogte van een beëindigingsvergoeding. Deze formule wordt in de praktijk vaak gebruikt in de onderhandelingen tussen een werkgever en werknemer bij het beëindigen van de arbeidsovereenkomst. Wat is de Kantonrechtersformule[1] A x B x C = billijkheidsvergoeding.
Daarbij geldt:
A = aantal gewogen dienstjaren. Voor de berekening van de factor A wordt de diensttijd afgerond op hele jaren (half jaar + één dag telt voor een heel jaar). Vervolgens worden de dienstjaren op de volgende wijze gewogen: dienstjaren voor het 40e levensjaar tellen voor 1, van het 40e tot het 50e voor 1,5 en elk dienstjaar vanaf het 50e telt voor 2.
B = beloning (bruto maandsalaris, in ieder geval vermeerderd met vaste en overeengekomen looncomponenten, zoals vakantietoeslag, vaste 13e maand, structurele overwerkvergoeding en een vaste ploegentoeslag).
C = correctiefactor (deze is bij een "neutrale" of "kleurloze" ontbinding gelijk aan 1, dat wil zeggen dat de beëindigingsgrond geheel in de risicosfeer van de werkgever valt en beide partijen niets te verwijten valt).
Aan de samenstelling en inhoud van dit artikel is de meeste zorg besteed. Ruby Nefkens en Van der Steenhoven advocaten aanvaarden geen verantwoordelijkheid ten aanzien van op basis van dit artikel genomen beslissingen, tenzij zij vooraf in concrete gevallen zijn geraadpleegd.






