Door: Selale Dogan op 11 oktober 2009
Burasi Türkiye
Burasi Türkiye Istanbul is een geweldig mooie stad en sinds afgelopen week mag ik er weer een paar dagen van genieten. Jan (van der Steenhoven) en ik nemen dit jaar namelijk weer deel aan de Handelsmissie Turkije georganiseerd door de Economische Voorlichtingsdienst, de EVD, van het ministerie van Economische Zaken. Een interessante missie waar ondernemingen aan deelnemen die zaken (willen) doen in Turkije. De EVD maakt samen met het Nederlandse consulaat en de ambassade afspraken voor alle deelnemers met zogenaamde 'local counterparts' in Istanbul en Ankara en sommige jaren ook in Izmir. Dat doen ze goed. Wij bezoeken hier de aankomende week een aantal cliënten en vakgenoten.
Zo'n handelsmissie is best hard werken; serieel afspraken aflopen, borrels bijwonen en tot laat met alle deelnemers de ervaringen delen. Dat maakt het ook weer erg gezellig en leerzaam, iedereen doet en ziet namelijk iets anders. Belangrijk is wel van te voren het koffie - en theedrinken goed te trainen. De Turkse variant dan, dus donker en pittig en onmogelijk af te slaan, zonder de aanbieder er van hard voor het hoofd te stoten. Volgens mij drinken alleen Italianen nog meer koffie. Vorig jaar, tijdens onze deelname, hebben wij met de grootste moeite af en toe een glas water kunnen krijgen, maar dit jaar krijgen ze mij er niet onder. Ik ben al een aantal dagen aan het trainen. Op locatie. Jan heeft dankzij zijn eigen koffieapparaat al een intensief trainingsprogramma kunnen volgen, ik mag een paar dagen eerder naar Istanbul.
Zo kwam ik hier afgelopen donderdag aan, een dag na de traditionele jaarvergadering van het IMF en de Wereldbank. Had je bij aankomst in Istanbul in het geheel geen besef van dat nieuwsgebeuren, dan was dat onmiddellijk verholpen. Ik sleepte mijn enorme koffer naar het Taksim plein met gevaar voor eigen leven (er is in Turkije één verkeersregel en dat is dat er geen verkeersregels zijn) om daar mijn vrienden te ontmoeten. Het Taksim plein ligt in het oude Istanbul aan een drukke luxe winkelstraat. Ik zag mijn vrienden staan, maar moest een omweg maken omdat bepaalde delen van het plein waren afgezet. Pas toen ik de spandoeken op de grond zag liggen met een vuist (het strijdteken van de jonge communisten hier) er op, met de tekst "IMF Fasist", herinnerde ik me de demonstratie die had plaats gevonden. De Nederlandse kranten hadden er over bericht. Ver van je bed werd ineens achtergebleven rommel van een nieuwsfeit waar je omheen moest lopen. Een heel apart gevoel. Ik hoorde hoe de demonstratie was verlopen. Jonge linkse activisten die op het plein schreeuwen om een eerlijkere wereld, terwijl de rest rustig om hen heen winkelt. Licht gehinderd maar lachend, etend en kwebbelend baanden zij zich een weg door de opstandige meute naar de volgende flagship store. Recht onder je neus en tóch ver van je bed. Zo gaat dat hier. Wat er ook gebeurt, iedereen gaat onverstoord door. Bij alles geldt (zoals Jan vorig jaar graag herhaalde): "Burasi Türkiye", dit is nou Turkije. Niets is hier absurd.
Overzicht van bijdragen van deze week...
- Ankara (donderdag 15 oktober 2009)
- Burasi Türkiye (zondag 11 oktober 2009)