Door: Jorinde Dumans op 2 december 2009

Precies op tijd is vroeg genoeg

Het klinkt ideaal. Je hebt een afspraak en ver voordat die plaatsvindt ben je al aanwezig. Je trekt rustig je jas uit, neemt een kop koffie, krantje erbij, even ontspannen. Toen ik vanochtend weer ergens gehaast binnenkwam besefte ik dat ik er een andere theorie op na houd. Afhankelijk van het soort afspraak dat ik heb bepaal ik het gewenste tijdstip van aankomst. Meestal gaat dat overigens onbewust. Zo zijn er van die afspraken waarvan je weet dat precies op tijd, vroeg genoeg is. Op de sportschool kom ik binnenrennen als de warming-up op het hoogtepunt is. Bij de tandarts heb ik als norm de afgesproken tijd plus tien minuten. Op het treinstation heb ik geen tijd om een behoorlijke parkeerplek voor mijn fiets te zoeken, maar als de conducteur fluit storm ik de trein binnen.

Ik weet op de minuut nauwkeurig wanneer ik moet vertrekken om op tijd te komen. Ik trek daar, afhankelijk van mijn einddoel, onbewust een paar minuten vanaf. Met als gevolg dat ik op de sportschool dus de eerste rek en strek bewegingen mis. Maar ach, die zetten ook geen zoden aan de dijk. Bij de tandarts loop ik direct door naar de behandelkamer. Zo sla ik de gesprekken in de wachtkamer - waar je ongewild in betrokken wordt - en de roddelblaadjes over. En wie wordt er vrolijk van ijsberen op het station?

Het zal u niet verbazen dat deze planning ook weleens wat stress kan opleveren. Zo ben ik vlak voor mijn buluitreiking naar Zuid-Afrika gevlogen. Ik besloot twee dagen voor de bewuste dag terug te vliegen. Tot zover niets aan de hand. Het punt was dat ik geen vast ticket had. Ik was afhankelijk van een relatiebreuk, griepgevalletje of gemiste aansluiting; in de vliegtuigbranche de zogenaamde 'no show' genoemd. En die was er niet, de vlucht zat vol. De volgende dag had ik geluk en kon ik via Londen naar Amsterdam. Om 14.20 uur landde ik op Schiphol en om 16.00 uur stipt liep ik het VU gebouw binnen. Om 16.05 opende de voorzitter de bijeenkomst. Hoewel het mij vanwege de stress een week energie kostte, bleek precies op tijd toch weer vroeg genoeg.

Jorinde Dumans, dumans@vandersteenhoven.nl