Door: Matthijs Bos op 5 januari 2010
Niet lullen, maar poetsen!
Vandaag zag ik een mooi bericht in de krant. De Volendamse voetballer Jaap Molenaar heeft per direct zijn profcontract bij FC Volendam ingeleverd. Alhoewel hij bijna altijd in de basis stond, miste hij zijn oude werk als bouwvakker. Gewend aan een 10-urige werkdag in de bouw, vormden de trainingen voor hem niet genoeg arbeid.
Wat een heerlijk positief bericht. Ik zie hem meteen voor me, een eerlijke hardwerkende gezonde Hollandse jongen. Iemand die liever zijn handen, en in zijn geval ook zijn voeten, laat spreken, dan rusteloos op zijn krent te zitten. Iemand van het adagium: niet lullen, maar poetsen!
Nou wordt Nederland in Europa nog wel eens gezien als het land van de luie werknemers. We zouden hier niet zo hard werken, met zoveel parttimers. In Nederland werkt gemiddeld 50% van de beroepsbevolking parttime. In Europa ligt het gemiddelde op 13%. De Amerikanen hebben onze arbeidsmarkt hierom al eens omschreven als het 'laid back model'.
Maar er is niks 'laid back' aan Jaap Molenaar. Integendeel, daar had hij nu juist wel genoeg van. Met wat meer van deze mentaliteit zouden we ons ook niet al maanden iedere dag druk maken over de verruiming van de AOW-leeftijd. Dat dit nodig is, lijkt mij de conclusie van een eenvoudige rekensom. Als er straks veel meer ouderen zijn, die ook nog langer leven, dan moeten alle werkenden eenvoudigweg nog even een tandje bijzetten om iedereen van een AOW te kunnen laten genieten. Jaap Molenaar doet dat ongetwijfeld graag, daar hoeven we niet lang moeilijk over te doen en daar hoeft het openbaar vervoer ook niet voor plat.
Omwille van zijn eigen veiligheid en gezondheid moet de ongebreidelde werklust van Jaap Molenaar eerder worden afgeremd. In deze eerste koude dagen van het nieuwe jaar doen ze dat in de bouw met het vorstverlet. Dat is toch ook wat. Daar staat Jaap Molenaar op zijn langverwachte eerste werkdag voor dag en dauw met een goedgevulde broodtrommel, voor een gesloten poort, vorstverlet.
Ik krijg een goed gevoel van deze werkinstelling. Zou het ermee te maken hebben dat ik fan ben van de voetbalclub uit Rotterdam met een vergelijkbaar adagium hoog in het vaandel? Misschien wel. Hoe dan ook, mijn goede voornemen voor 2010 is bekend, met dank aan Jaap Molenaar.