Door: Maarten Poerink op 22 februari 2010

De gouden race en de val

Vier jaar intense voorbereiding, toewijding en training met bloed, zweet en tranen, om tijdens de beoogde race van je leven al binnen drie seconden onderuit te gaan.

Dit overkwam de Française Marion Rolland die de afgelopen week inluidde met haar val binnen vijf meter na de start van haar afdaling skiën tijdens de Olympische Spelen. Ondanks haar toewijding geen race, laat staan eremetaal.

Afgelopen week stond voor mij de toewijding met betrekking tot een race of evenement centraal met de bijkomende vraag of goud behaald zou worden. Net als voor Rolland leek Annette Gerritsen eveneens een ontkennend antwoord op voorstaande vraag te krijgen. Zij hield haar race bij de 500 meter schaatsen iets langer vol dan Rolland (namelijk ongeveer 12 seconden en 150 meter), maar viel vervolgens in de eerste bocht. Gelukkig revancheerde ze zich twee dagen later met een zilveren plak op de 1000 meter. Sven Kramer, Mark Tuitert en Ireen Wüst werden de afgelopen week gelukkig wel met goud beloond voor hun toewijding aan het schaatsen.

Tegelijkertijd met de Olympische Spelen begonnen de ‘spelen' voor het zuiden des lands: carnaval. Aangezien mij bij mijn geboorte zuidelijke genen in plaats van exceptionele (of überhaupt bovenmodale) skisportgenen zijn meegegeven, heb ik slechts aan de laatstgenoemde spelen deelgenomen. Ondanks dat het op het eerste gezicht ondenkbaar lijkt, bestaat er een verwantschap tussen beide evenementen: het element van de toewijding.

Op het moment dat ik in Amsterdam mijn spullen aan het pakken was voor mijn reis richting Oeteldonk ('s-Hertogenbosch), stond de televisie aan met de documentaire ‘Carnavalsvrouwen'. Een van de vrouwen die in de documentaire werd gevolgd, gaf aan dat zij het hele jaar naar carnaval uitkijkt. Slechts dan kan zij zichzelf zijn en zich van de sleur van het normale leven (inclusief haar huwelijk) onttrekken. Ook bij de praalwagenbouwers in heel Noord-Brabant en Limburg geldt het toeleven naar hun hoogtepunt van het jaar. Maandenlang zonderen zij zich af in achterafgelegen loodsen om de mooiste praalwagen voor de optocht tijdens carnaval te bouwen. Het trainingsschema van deze bouwers komt overigens niet echt overeen met die van de Olympiërs. De voorbereiding vindt slechts plaats in de avonduren en weekenden met als belangrijk bindmiddel veel bier. Bij de praalwagenbouwers uit Maastricht moest ik toch even aan Rolland denken. Vanwege de vorst werd de optocht in Maastricht afgelast. Ondanks de maandenlange training ook voor hen geen race en kans op goud (de mooiste praalwagen van de optocht).

Toewijding en de termen training, de race rijden en goud halen zijn mijns inziens belangrijke ingrediënten voor elke werknemer. Zo ook voor een advocaat. Voor een advocaat komen deze elementen het meest zichtbaar naar voren bij een gerechtelijke procedure. De zitting geldt hierbij als de race waar je lang voor getraind hebt. Het vonnis weerspiegelt ofwel het goud (een toewijzing van de vordering), zilver, brons (een gedeeltelijke toewijzing van de vordering) of een plaats ver van het podium verwijderd (de afwijzing van de vordering). Voor het Olympische adagium ‘meedoen is belangrijker dan winnen' is bij een gerechtelijke procedure geen plaats.

Onlangs had ik een zitting waarvoor ik genoeg getraind had en gefocust aan de start stond. Net als voor Rolland en de praalwagenbouwers ging de race echter niet (geheel) door. De wederpartij kwam niet opdagen en zijn advocaat had zich diezelfde ochtend teruggetrokken. Zonder de race te rijden (althans zonder enige tegenstand), ontving mijn cliënte toch haar verdiende gouden plak.

Waar de week begon met de val van Rolland, eindigde het met een grotere val. Die van Balkenende IV. Het is Balkenende en co voor de vierde keer op rij niet gelukt om bij hun race de eindstreep te halen. Ik ben benieuwd wie het stokje overneemt en of de race ditmaal wel een keer wordt uitgereden.

Maarten Poerink, poerink@vandersteenhoven.nl