Door: Nathalie Mandemaker op 15 maart 2010

Chauffeur van het jaar!

Er zijn van die verhalen, die je met geen mogelijkheid meer kwijt raakt. Bij mij zijn dat er twee. De eerste, die houd ik graag privé, de tweede betreft mijn autorijden, of eigenlijk: het "feit" dat sommige mensen zeggen dat ik dat niet kan.

Dit "onzinverhaal" begon ongeveer 7 jaar geleden, toen ik mijn rijbewijs haalde. Het is inderdaad zo dat, in het begin, auto's zich iets minder soepel voortbewogen op het moment dat ik achter het stuur zat, maar deze verhalen zijn in de loop der tijd zwaar overdreven! 

Zo begaf ik mij op een drukke zaterdag met mijn zusje op de Zuilense Ring. Het is al niet heel relaxed rijden als er iemand naast je zit die continu roept dat je nog een keer wordt ingehaald door voetgangers en dat je haast stilstaat op de weg op het moment dat je niet met 80 km per uur een scherpe bocht neemt. Gênant werd het pas echt op het moment dat zij het autoraampje opendraaide, haar hoofd buiten de auto begaf en andere automobilisten gebaarde dat ze afstand moesten houden (met excuses erbij)! 

Een tijdje later, weer op diezelfde ring, dacht mijn broertje grappig te zijn (hij keek altijd even mee of ik mij al op de weg kon begeven) en riep dat ik kon rijden....dat kon dus niet! Overigens liep mijn auto (en de andere auto's gelukkig ook niet) geen krasje op. Dat mijn auto later naar de sloop werd gebracht had een hele andere reden, na een bezoek aan de garage zat er namelijk geen olie meer in  (natuurlijk werd dat niet door een ieder zo verteld). 

Zo is het eigenlijk begonnen dat ik niet meer serieus werd genomen voor wat betreft het autorijden. Dat uit zich dan in het krijgen van een speelgoedauto voor Sinterklaas met de tekst "kun je eindelijk veilig oefenen met inparkeren", tot de tekst "als wij kunnen drinken merken we toch niet meer hoe je rijdt".  Minder geloofwaardig worden deze teksten op het moment dat je dan toch altijd wordt gevraagd om te rijden! 

Bovenstaande is dus al een tijd geleden. Tegenwoordig rijd ik prima, mijn verhuizing heeft daar zeer bij geholpen (Utrecht - Hoorn is net even een andere afstand dan van je huis naar de supermarkt!). Maar, afgelopen weekend ten tijde van ons familieweekend kwam bovenstaande weer ter sprake. 

Er zijn van die verhalen, die je met geen mogelijkheid meer kwijt raakt, of toch? 

Gisteravond bracht ik een vriend naar huis. Hij zei: "je kan echt goed autorijden, ik snap niet waar die verhalen vandaan komen". YES!!!!

Nathalie Mandemaker, juridisch secretaresse, mandemaker@vandersteenhoven.nl