artikelen

artikelen

Anantha Vos voor 'Financieele Dagblad', 20 maart 2014

Commissaris gekortwiekt bij inleveren bonnetjes

Wetsvoorstel dreigt vergoeding onkosten aan banden te leggen

Prisco Battes

Amsterdam

Veel interim-bestuurders en commissarissen van ziekenhuizen, publieke omroepen en woningcorporaties dreigen straks geen bonnetjes meer te mogen inleveren om hun kosten voor reis- en verblijf, opleiding of telefoon te declareren. Dat stellen adviseurs op het gebied van de wet normering top­inkomens (WNT).

'Praktisch gezien mogen commissarissen en interim-bestuurders die het maximum volgens de WNT verdienen, straks geen zakelijke onkosten meer declareren', zegt Henk Jan van den Bosch van Axyos WNT-advies. Wie minder dan het maximum verdient, heeft nog wel ruimte om onkosten te declareren.

De WNT maximeert het inkomen voor bestuurders van publieke en semipublieke instellingen op € 228.599 bruto per jaar. Voor commissarissen geldt een maximum van 5% van dat bedrag: € 11.429. De voorzitter van de raad van commissarissen mag maximaal 7,5% verdienen (€ 17.144). Voor woningcorporaties valt de beloning lager uit naarmate de omvang van de organisatie kleiner is. Een commissaris bij een kleine woningcorporatie heeft recht op een vergoeding van maximaal € 3000 bruto per jaar.

Het verbod op declareren van onkosten volgt uit een technische wetswijziging die voorligt bij de Tweede Kamer. 'De aanpassing in het wetsvoorstel wordt als een verduidelijking gepresenteerd', zegt Anantha Vos van advocatenkantoor Van der Steenhoven. 'Dat is niet terecht. Het lijkt wel degelijk een wijziging te zijn.' Gewone bestuurders hebben, anders dan commissarissen, een arbeidsovereenkomst waardoor ze hun onkosten wel in rekening kunnen brengen.

Het ministerie van Binnenlandse Zaken zegt dat er 'vooralsnog' geen concrete plannen zijn om de technische wijziging aan te passen. 'We kunnen er nu niet meer over zeggen', zegt een woordvoerder. Van den Bosch wijst erop dat door het wetsvoorstel ook vergoedingen in natura als onkostenvergoeding worden gerekend. 'Als een instelling faciliteiten ter beschikking stelt, zoals reis en verblijf of een gratis lunch, of opleidingen contracteert, moet dit worden gewaardeerd als vergoeding in natura.'

Opleiding en permanente educatie zijn volgens hem de grootste kostenpost. 'Gezien de maatschappelijke druk om de kwaliteit van het toezicht te verbeteren, zullen deze kosten alleen maar stijgen.' Van den Bosch stelt dat het niet redelijk is om van een commissaris bij een kleine woningcorporatie te verwachten zelf voor de opleidingskosten op te draaien.'

Onkosten, zoals de rekeningen van zakendiners, kunnen niet altijd meer worden gedeclareerd.

Anantha Vos
vos@vandersteenhoven.nl
+31 (0)6 43 36 80 65

Aan de samenstelling en inhoud van dit artikel is de meeste zorg besteed. Anantha Vos en Van der Steenhoven advocaten aanvaarden geen verantwoordelijkheid ten aanzien van op basis van dit artikel genomen beslissingen, tenzij zij vooraf in concrete gevallen zijn geraadpleegd.

 

Contact opnemen met ons?
 

  +31 (0)20 607 79 79
 

  mail@vandersteenhoven.nl