artikel

artikel

Een verbod voor de hele Europese Unie
In een voor de rechtbank Den Haag uitgevochten geschil over namaak van de Natal Alu-stoel van het Belgische bedrijf Tribù, is een aantal zaken nog eens duidelijk gemaakt.

Allereerst, waar ging de zaak over?
Het Nederlandse bedrijf Borek brengt onder de handelsnaam Max&Luuk de Collin-stoel op de markt, die als twee druppels water lijkt op de Natal Alu-stoel van Tribù. Hieronder zie je een afbeelding van beide stoelen van de achterkant gezien. Aan de achterkant zit namelijk ook het enige echt in het oog springend verschil, te weten de extra dwarsbalk. (links de Alu-stoel en rechts de Collin-stoel)

 

Borek bepleit dat de Collin-stoel op de markt mag blijven en voert een aantal argumenten, die allemaal door de rechtbank van tafel worden geveegd.

Zo meent Borek dat het Belgische Tribù in Nederland helemaal geen bescherming kan krijgen, omdat de stoel hier niet voor het eerst op de markt is gebracht. Dat is onjuist, want daar zijn regels voor, die zijn vastgelegd in een oud Verdrag, de Berner Conventie. De Nederlandse advocaat van Borek had dit moeten weten. Als er in Nederland inbreuk wordt gepleegd op een auteursrecht van in dit geval het Belgische Tribù, dan kan Tribù gewoon aanspraak maken op bescherming in Nederland.

Borek voert vervolgens aan dat de Alu-stoel niet oorspronkelijk is en daarom niet beschermd kan zijn door de Auteurswet. Borek verwijst daarvoor naar een stoel van J. Berg uit 1990, maar vergeet daarbij een afbeelding van die stoel te tonen. De rechtbank kan daar dan niet over oordelen. Een andere stoel die eerder op de markt was dan de Alu-stoel, de Dining Arm Chair van R. Schultz, toont Borek wel.

De rechtbank ziet voldoende verschillen in uiterlijke vormgeving en totaalindruk. De rechtbank vindt dan ook dat de ontwerper van de Alu-stoel een aantal eigen creatieve keuzes heeft gemaakt en aan de vormgeving een persoonlijke noot heeft gegeven.

Vervolgens verwijst Borek in het algemeen naar de vormgeving van stapelbare stoelen. Wat de rechtbank met dit verweer moet is onduidelijk. Het stapelbaar zijn van de Alu-stoel is niet een element waarop Tribù een monopolie wil krijgen. Van die andere stapelbare stoelen toont Borek bovendien ook geen afbeelding.

Kortom, de rechtbank vindt dat Alu-stoel auteursrechtelijk beschermd is, dat Borek met de Collin-stoel inbreuk maakt op dit auteursrecht en veroordeelt Borek om die inbreuk te stoppen, niet alleen in Nederland maar in de hele Europese Unie. 

Wat is duidelijk gemaakt in deze zaak?
Duidelijk is dat je als Belgische auteursrechthebbende in Nederland gewoon een beroep kunt doen op bescherming van de Nederlandse Auteurswet en hier namaak van de markt kunt halen.

Duidelijk is ook dat als je je, zoals Borek, beroept op ‘prior art’, dat wil zeggen op eerder op de markt zijnde vormgeving die de oorspronkelijkheid van de Alu-stoel aantast, je wel beslagen ten ijs moet komen. Dus afbeeldingen daarvan moet tonen. Doe je dat niet, dan gaat de rechtbank ervan uit dat degene die claimt dat een product oorspronkelijk is, daarin gelijk heeft.

Duidelijk is ook dat een ontwerper zich best mag laten inspireren door een ouder product (in dit geval de stoel van Schultz), als hij daar maar een eigen creatieve invulling aan geeft, waardoor de totaalindruk tussen beide producten verschilt.

Duidelijk is ook dat als een product onder de Nederlandse Auteurswet beschermd is, dat in andere landen van de Europese Unie hetzelfde is. Tribù had gevorderd dat Borek de inbreuk niet alleen in Nederland moest stoppen, maar in alle landen van de Europese Unie. De rechtbank is Tribù daarin gevolgd.

Met één procedure wordt Borek dan ook veroordeeld om in alle landen van de Europese Unie het verhandelen van namaak te stoppen. Dat scheelt een hoop procedures en een hele hoop kosten.

Artikel van Ruby Nefkens voor Interior Business, 8 april 2019

Ruby Nefkens
nefkens@vandersteenhoven.nl
+31 (0)6 43 36 80 63

 

 

Contact opnemen met ons?
 

  +31 (0)20 607 79 79
 

  mail@vandersteenhoven.nl