de week van

de week van

Annabel van Iersel en Laura Rozema, 9 juni 2020

Wet Homologatie Onderhands Akkoord (WHOA)
Al eerder informeerden we u over de Wet Homologatie Onderhands Akkoord (WHOA). Op 26 mei 2020 heeft de Tweede Kamer met de WHOA ingestemd. Met deze wet kunnen ondernemingen die in zwaar weer verkeren herstructureren en de schulden saneren door een onderhands akkoord te sluiten met de schuldeisers en/of aandeelhouders. In dit artikel ga ik nader in op de voorwaarden en de procedure van de WHOA. 

Doel WHOA
De WHOA is bedoeld voor ondernemingen die op zichzelf rendabel zijn, maar vanwege een zware schuldenlast failliet dreigen te gaan. In dat geval kan de onderneming een onderhands akkoord met de schuldeisers en/of aandeelhouders sluiten die wordt goedgekeurd door de rechtbank (het zogenaamde: homologeren). Na goedkeuring door de rechtbank geldt het akkoord voor alle betrokken schuldeisers en/of aandeelhouders, dus ook voor de personen die tegen het akkoord hebben gestemd.  

Voorwaarden
De rechtbank keurt een akkoord goed indien aan de volgende voorwaarden is voldaan:

  1. De totstandkoming van het akkoord is noodzakelijk en toereikend om een dreigend faillissement van de onderneming af te wenden;
     
  2. Er is in ieder geval één klasse schuldeisers (voor het akkoord worden de schuldeisers verdeeld in klassen, zoal preferente schuldeisers en concurrente schuldeisers) die het akkoord met de vereiste meerderheid steunt.
     
  3. Het akkoord moet redelijk zijn. Hierbij geldt dat:
    • De schuldeisers door het akkoord niet in hun positie worden benadeeld ten opzichte van hun positie in het geval van faillissement.
    • De met het akkoord gemoeide herstructureringslasten, alsmede de waarde die met het akkoord kan worden gerealiseerd, eerlijk wordt verdeeld tussen de schuldeisers en aandeelhouders.
       

Procedure
De WHOA procedure ziet er als volgt uit:

  1. De voorfase
    De wet gaat ervan uit dat de schuldenaar eerst via de minnelijke weg een akkoord probeert te bereiken met de schuldeisers en/of aandeelhouders. Wanneer een onderneming voorziet dat zij de opeisbare schulden niet kan betalen dan kan zij - op eigen initiatief of op verzoek van de schuldeisers- een akkoord aanbieden aan de schuldeisers. Hierbij worden de schuldeisers eerst in verschillende klassen ingedeeld. Een klasse bestaat uit schuldeisers die tot dezelfde rang behoren, zoals preferente, concurrente schuldeisers, schuldeisers met eigendomsvoorbehoud etc. Iedere klasse krijgt een voorstel dat aansluit op de rechten van die klasse. De onderneming bepaalt zelf wat zij haar schuldeisers aanbiedt, maar de schuldeisers mogen niet minder krijgen dan zij zouden ontvangen in geval van faillissement. 

    Alle schuldeisers en aandeelhouders van wie de rechten door het aangeboden akkoord worden gewijzigd, mogen op het akkoord stemmen. Er moet in ieder geval één klasse zijn die met de vereiste meerderheid het akkoord steunt. Een bepaalde klasse stemt in met het akkoord indien een ruime meerderheid (2/3 van de totale vorderingen van die klasse) instemt.
     
  2. Procedure bij de rechtbank
    Als ten minste één klasse heeft ingestemd, kan de onderneming het akkoord laten goedkeuren bij de rechtbank. De rechtbank controleert of het akkoord voldoet aan de voorwaarden zoals hierboven omschreven. Ook onderzoekt de rechtbank of de onderneming de schuldeisers voldoende heeft ingelicht over het akkoord, de stemming en over de datum en het tijdstip van de behandeling van het akkoord bij de rechtbank. Is hieraan voldaan dan keurt de rechtbank het verzoek goed, tenzij er sprake is van een weigeringsgrond, bijvoorbeeld:
    • Wanneer de leden van een niet-instemmende klasse minder dan 20% van hun vordering krijgen aangeboden, tenzij er een zwaarwegende grond is om hiervan af te wijken.
    • Indien een schuldeiser zonder redelijke grond minder krijgt dan de leden van een andere klasse van schuldeisers met een gelijke rang. 

      ​Bij geen (geslaagd) beroep op een weigeringsgrond keurt de rechtbank het verzoek goed. Het akkoord wordt dan verbindend voor alle schuldeisers, dus ook voor de schuldeisers die niet hebben gestemd of tegen het akkoord hebben gestemd.
       
  3. Andere maatregelen
    Daarnaast kent de WHOA nog aanvullende maatregelen, zoals:
    • Tijdens de procedure kan een onafhankelijke herstructureringsdeskundige of observator worden benoemd die de procedure in goede banen leidt. 
    • Na aanbieding van het akkoord kan de onderneming verzoeken dat een faillissementsaanvraag voor maximaal twee keer twee maanden wordt geschorst.
    • Na aanbieding van het akkoord kan de onderneming een afkoelingsperiode van maximaal twee keer twee maanden verzoeken.
    • Bepaalde in een overeenkomst opgenomen ipso facto-clausules (bepalingen die regelen dat nadelige gevolgen in een contract worden geactiveerd bij faillissement) kunnen zonder gevolg blijven.

De WHOA kan dus een goed middel zijn om te herstructureren/schulden te saneren. 

Wilt u meer weten over de procedure van de WHOA? Of staat uw onderneming onder financiële druk? Neem dan contact met ons op, wij helpen u graag verder. 

Annabel van Iersel
vaniersel@vandersteenhoven.nl 
+31 6 43 36 80 56

Laura Rozema
Rozema@vandersteenhoven.nl
 +31 6 43 36 80 64

 

 

 

Contact opnemen met ons?
 

  +31 (0)20 607 79 79
 

  mail@vandersteenhoven.nl